Biografia

Jane Austen (16 grudnia 1775 – 18 lutego 1817) jest zaliczana do najbardziej wpływowych i szanowanych powieściopisarek w angielskiej literaturze. Styl jej twórczości, błyskotliwie dowcipy w satyrycznych powieściach, spowodowały przejście w literaturze angielskiej z XVIII-wiecznego neoklasycyzmu do romantyzmu XIX wieku. Jane Austen urodziła się 16 grudnia 1775, na plebanii w miejscowości Steventon niedaleko Basingstoke w hrabstwie Hampshire. Siódmym z ośmiorga dzieci pastora George’a Austen i jego żony, Cassandr, była Jane. Miała szczęśliwe dzieciństwo wśród rodzeństwa (Cassandra, James, Henry, Frances, Charles oraz niepełnosprawny George, który nie mieszkał z rodziną) i innych chłopców, którzy pobierali nauki u  pastora Austen. Z jej starszą siostrą, Cassandrą, była nierozłączna. Dla zabawy, dzieci pisały i przygotowywały różne gry oraz szarady, tak więc Jane już jako mała dziewczynka zachęcana była do pisania. W domu uczyła się przede wszystkim rysowania, gry na pianoforte i innych umiejętności potrzebnych młodej damie, jednak namawiano je również do czytania literatury, zarówno klasycznej, jak i popularnych powieści. W 1782 i 1784 r. państwo Austen zainscenizowali kilka sztuk na terenie swojego probostwa. W latach 1787-1788 pojawiły się lepiej opracowane spektakle, możliwe, że pod wpływem dorosłej kuzynki Jane – Elizy de Feuillide. Co ciekawe, Jane w „Mansfield Park” zdecydowanie nie pochwala typowo amatorskich teatrów. Z tymi doświadczeniami państwa Austen wiąże się mała ciekawostka. W 1788r. Charlotte Anne Frances Wattell uciekła do Szkocji z człowiekiem pochodzącym z bardzo skandalicznej rodziny Twistleton. W Szkocji wzięli ślub. Jednak jeszcze przed ucieczką para wielokrotnie występowała w roli aktorów w przedstawieniach wystawianych przez państwa Austen. W latach 1787 do 1793 Jane pisała swoje „Juvenilia”. Odzwierciedlają one w sposób bardzo humorystyczny ówczesne czasy. Opowiadania, zebrane w trzech tomach, zostały napisane dla rozbawienia rodziny i dlatego też Jane dedykuje je poszczególnym krewnym. Lata 1795 do 1799 to czas, w którym Jane rozpoczynała prace nad pierwszymi powieściami o tytułach znacznie różniących się od końcowych: „Eleonora i Marianna” (ostatecznie „Rozważna i romantyczna”), „Pierwsze wrażenia” („Duma i uprzedzenie”) oraz „Susan” („Opactwo Northanger”). Prawdopodobnie także opowiadanie „Lady Susan” powstało w tym okresie. W 1797 r. ojciec Jane oddał do wydawcy „Pierwsze wrażenia”. Ten jednak nawet nie rzucił okiem na rękopis. Tematy jej opowieści brały się z ograniczonego świata prowincji, w którym przeżyła dwadzieścia sześć lat swego życia. Jane Austen romansowała z Tomem Lefroy’em, późniejszym Wysokim Lordem Sprawiedliwości w Irlandii. Był on młodszym krewnym jej przyjaciół. Jane Austen pisała o nim w dwóch listach do Cassandry. W ostatnim z dnia 9 stycznia 1796 pisała:

„Po napisaniu powyższego przyjęłam wizytę Pana Toma Lefroya i jego kuzyna Georgea. Ten ostatni jest obecnie świetnie wychowanym człowiekiem, a co do drugiego, popełnił, zaledwie jeden błąd, który jednak mam nadzieję w przyszłości się nie powtórzy, mianowicie jego poranny płaszcz jest o wiele za jasny. Uwielbia on Toma Jonesa i dlatego wybiera takie kolory. Już sobie wyobrażam co zrobiłby gdyby był zraniony.”

16 stycznia 1796 znajduje się następująca wzmianka.

„Piątek – w końcu przyszedł dzień mojego ostatniego flirtu z Tomem Lefroyem. Kiedy otrzymasz ten list wszystko już będzie skończone. Zalałam się łzami pisząc tę melancholijną konstatację.”

Nie wydaje się jednak, żeby był to poważny związek a afera miłosna nie trwała długo (chociaż w filmie Becoming Jane związek ten jest opisany inaczej). Tym niemniej może to sugerowałoby, że Austen mogła o nim myśleć tworząc postać pana Darcy’ego w „Dumy i uprzedzenia”. W 1801 po przejściu jej ojca na emeryturę rodzina przeniosła się do modnego uzdrowiskowego miasta Bath, które dla Jane stało się tłem jej kilku powieści. Jednak Jane Austen czuła niechęć do Bath. Było to wzmacniane zapewnie przez niezbyt dobrą sytuację finansowa jej rodziny a także z poczucie utraty tak dla niej ważnego związku z rodzimym środowiskiem. W 1802 Austen dostała propozycję małżeństwa od zamożnego Harris Bigg’a, młodszego brata jej przyjaciółek: Catherine i Alethea Bigg (młodszego o Jane o sześć lat). Małżeństwo mogło uwolnić ją od skrępowania i zależności, których doświadczała jako stara panna. Początkowo wyraziła zgodę, aby na następny dzień zmienić zdanie. Po śmierci ojca w 1805, Jane, jej siostra i matka mieszkały przez kilka lat w Southampton u jej brata Franka i jego rodziny. Następnie przeniosły się do Chawton w 1809. Tam jej zamożny brat Edward miał majątek z dworkiem. Obecnie jest tam muzeum będące celem turystów i miłośników literatury. Tam Austen napisała swoje ostatnie powieści. Dopiero sześć lat przed śmiercią w 1811 ukazała się jako pierwsza drukiem „Rozważna i romantyczna” i to na koszt jej brata Harry’ego i jego żony Elizy. Choroba zaatakowała ją w 1816. W maju 1817 przeniosła się do Winchester żeby być bliżej swego lekarza. Zdrowie Jane pogarszało się i 18 lipca zmarła w wieku 41 lat i została pochowana w katedrze Winchester. Dzisiaj uważa się, że chorowała na chorobę Addisona, która była popularna w XIX wieku, jako konsekwencja gruźlicy. Jane Austen nigdy nie wyszła za mąż.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.